Al 40 jaar lang zit ik in een gevecht over mijn seksuele identiteit. Ik heb het gevoel dat dit me in mijn hele bestaan, met alles wat ik doe als een hamer ieder opgebouwd stuk leven vernietigd.
Ik voel me een heterosexuele man en heb een aantal relaties achter de rug die altijd eindigde met het feit dat ik het [...]
Al 40 jaar lang zit ik in een gevecht over mijn seksuele identiteit. Ik heb het gevoel dat dit me in mijn hele bestaan, met alles wat ik doe als een hamer ieder opgebouwd stuk leven vernietigd.
Ik voel me een heterosexuele man en heb een aantal relaties achter de rug die altijd eindigde met het feit dat ik het eigenlijk niet wist, niet of ik van ze hield of zij van mij, maar meer hoe me aan hen te binden. De relatie brokkelt dan langzaam af met uiteraard veel leed en pijn aan beide kanten. Eigenlijk wil ik niet loslaten en de dame in kwestie ook niet, meestal blijft dit nog jarenlang een slepende zaak.
soms heb ik een enorme aandrang om iets te moeten doen met een of meerdere mannen en soms komt het er dan van dat ik naar een ontmoetingsplaats ga of zelfs al 2 keer naar een gay sauna ben geweest. Als ik daar dan ben voel ik me hopeloos en ook vooral niet op mijn plaats, ik heb ook het gevoel dat de mannen geen aandacht aan mij schenken. Ik heb me soms wel eens door een man op zo een plaats laten masturberen, de eerste keer werd ik daar zo enorm ziek van, dat ik het uitkotste, de enekele keren daarna voelde ik me erg vies en had niet het gevoel dat dit nu iets zou zijn wat voor mij iets moois of geils was waar ik van genoot.
Ik kan me persoonlijk niets herinneren van een of ander seksueel misbruik toen ik jong was, maaar heb hooguit een vaag gevoel dat dit zo is geweest.
wie heeft ook zo een ervaring in zich?
Vind het zo erg voor je, heb de ervaring met mijn ex-man. Er is een blokkade waardoor je je niet kunt geven. Je zou op deze site kunnen nagaan waar misbruik dat je hebt verdrongen mogelijk kan zijn gebeurt.
Zelf heb ik mogelijk ook ervaringen ( de situatie was er wel naar; een kennis van de ouders die niet van de kinderen afblijft, een stiekemerd, later kwam dat pas uit door andere kinderen) . Bij mij ervaringen gemengd, ziek geweest maar ook, tegendeel bv. een overreactie (seksueel) op een bepaalde blik van een man, heel erg lastig omdat ik het niet verstandelijk kan interpreteren alleen een beeld. Als kind dat zich nog niets kan herinneren kun je je onmogelijk herinneren. Ik heb wel met mensen gesproken die met hypnose tot in de eerste maanden na hun geboorte konden zien wat er is gebeurt. Maar dat moet je ook aandurven.Ik wens je verder veel sterkte; de eerlijkheid naar jezelf en anderen vind ik goed.
Ja..komt mij heel bekend voor (helaas)..ik zit met hetzelfde probleem han. Ik begin me langzamerhand af te vragen of ik er echt bij was en of het wel zo gegaan is allemaal…ook ik ben het gevaar gaan opzoeken en ik kots er nu van maar aan de andere kant wind het soms ook op…voorbeeldje, ik was er zo erg aan toe dat als ik met mijn vriendin vrijde,dan dacht ik aan een man soms,die ervaring die ik had…vreselijk he.
Nu?Ik twijfel heel erg aan mijzelf…ik ben angstig en depressief geworden ervan…ik weet eigenlijk niet wat ik nu precies ben,maar ik weiger toe te geven aan die gevoelens die door misbruik in mijn jeugd zijn losgekomen..ik ben geen homo!!!( dat zeg ik tegen mijzelf)..ik val op vrouwen,om mee te stappen,enz…maar sexuele driften,dan denk ik steeds terug aan toen ik 10 jaar was en dingen moest doen bij een andere jongen die ouder was of naar hetgene dat ik later zelf ben gaan opzoeken en ik HAAT mijzelf daarom…ook al kan ik er niets aan doen misschien,maar toch Haat ik mij enorm en ik kan me dan ook niet eens aankijken in de spiegel,want dan voel ik schaamte!Heel veel schaamte,ook al wind het soms op…
Wat dat betreft,ja,ik ben zeer zeker getekend voor het leven! Sinds vorig jaar ben ik in een plaats om van mijn opgelopen alcohol/medicijn verslaving af te komen en nu 14 maanden “clean” ..ik moest in ruil daarvoor “de Heer” aannemen,maar ik blijf nog steeds gekwetst en ook al ben ik vorige week gedoopt…het lijkt wel of het alleen maar erger word en mijn wereldje zich weer aan het sluiten is ipv eruit te breken!
Ik wou dat ik jou en anderen kon zeggen dat je dit of dat moet doen,maar helaas,ik zou niet weten wat mannen…
Arctic
Ik herken me op een bepaalde manier in je. Alleen andersom; ik heb alleen relatie’s gehad met mannen maar heb de laatste tijd, sinds ik meer (helaas vervelende) inzichten heb het gevoel dat dat ook “fout” zit en gebaseerd is op het verleden. In de pubertijd deed ik alles wat “gevaarlijk” was. Krijgen van aandacht en gewild willen zijn, gevoed door vreselijke onzekerheid, ging kennelijk voor alles. Ik ging relaties aan met mannen die ook maar niet te stoppen waren terwijl het helemaal nergens over ging. In plaats van 10 jaar te blijven hangen had ik na hooguit 1 jaar al weg moeten wezen. Maar je zit vast, vooral vast aan elkaar en vaak gebaseerd op beiden problemen. En achteraf gezien krijg ik steeds meer het gevoel dat ik daar in die wereld helemaal niet hoor. Gewoon een verlengstuk van mijn misbruik. Ik weet niet of je misbruikt bent en misschien zou je er naar kunnen kijken (al je dat wilt door dat vage gevoel wat je hebt) Het kan wel veel los maken en de vraag is of je dat wilt. Aan de andere kant kan je er dan misschien iets mee en kan je andere keuze’s gaan maken. Maar dat is dus aan jou. Succes.