seksuele identiteit

GEVOLGEN | seksualiteit | ho-he-bi
ben ik homo door het misbruik?

Homo-hetero-mannelijk-vrouwelijk
Mannen met seksueel misbruikervaringen spreken vaak over hun seksuele identiteit. Ben ik nou homo of hetero? Ben ik nou homo doordat ik op mijn zevende al seks had met een man of was ik al zo? Ben ik misschien homo omdat ik de eerste seks in mijn leven met mijn moeder had?

Jan: “Ik voel mij over het algemeen heteroseksueel maar ik zoek telkens weer plekken op waar ik mannen ontmoet.”

Carl: “Ik moet aangeraakt worden. Ik word homo bij gelegenheid, ik neem zelf geen initiatief, maar in de gelegenheid dient zicht de lust aan. Ik ben pas homo als ik benaderd wordt door een ander.”

Soms is de verwarring op dit gebied ernstiger: niet alleen homo/hetero loopt door elkaar maar ook de mannelijke en vrouwelijke identiteit. Mannelijkheid is gekoppeld aan seksuele voorkeur. De mannelijke identiteit en de mate van man-zijn wordt afgemeten aan de seksuele richting.

Mannelijke Identiteit:
Identiteit is dat je besef hebt van wie je bent, het gevoel te hebben constant dezelfde persoon te zijn, een ” ik ” te hebben die het leven regisseert, in beheer heeft. Macht voelen over je leven en het kunnen beschermen. Als het nodig is jezelf ervaren als verzameling van besef, kracht, levensenergie, compactheid en ruimte. Beheer en richting kunnen geven aan je seksuele energie. De rol als man kunnen innemen.

Bij seksueel misbruik van mannen spreken veel mannen over dat er iets gestolen is van hen. Het afgenomen zijn van hun puberteit. Het te vroeg openen van seksualiteit nog voordat je er ooit aan had kunnen denken. Ook het aannemen en aanleren van een eigen identiteit (vaak is de dader een rolmodel) raakt verstoort door seksueel misbruik:

Albert: “Ik had al een pik in mijn mond toen ik nog niet eens had kunnen nadenken wie ik werkelijk was.”

In de puberteit gaat de magische wereld van het kind over in een seksuele identiteit. Veel mannen zeggen niet voldoende te weten wat ze zijn. Twijfelen aan de beleving die ze hadden tijdens het seksueel misbruik. Was het afschuwelijk of was het toch prettig, lekker. (Ik ging er toch steeds weer heen, ik raakte ook opgewonden). Dat betekent in onze huidige opvattingen in de westerse cultuur: ben ik nou homo of hetero. Bij onderzoeken is er altijd een grote groep die zichzelf als biseksueel bestempeld maar deze groep is niet zichtbaar, niet verenigd niet herkenbaar. Ze hebben geen identiteit.

Veel mannen zeggen dat ze nooit de vrije keuze hebben gehad zichzelf te ontdekken. De pijn is dat ze nooit zullen weten hoe ze zich hadden ontwikkeld zonder dat seksueel misbruik. Algemeen is de conclusie geen puberteit te hebben doorgemaakt.

Het lijkt erop dat wat in onze cultuur hetero of homo genoemd wordt in andere culturen wordt benoemd als mannelijk en vrouwelijk (in actief of passief) (of homo: hij is nog geen man.. bij ons blijven homoseksuele mannen vaak “jongens” in het spraakgebruik)

“Hoe het ook genoemd wordt in welke cultuur dan ook: de effecten van seksueel geweld en verkrachting zijn op ieder mens hetzelfde.”

Boudewijn Buch in een interview in NRC:
Zijn eigen jeugdjaren, toen hij nog gelukkig was met zijn overigens handtastelijke vader. ,,Sedert mijn vader is weggegaan, voel ik me altijd en overal door iedereen in de steek gelaten”, zei hij in NRC Handelsblad. “In een volledige liefdesrelatie geloofde ik niet meer. daarvoor twijfel ik teveel aan mijn seksuele identiteit. “je kan je leven er zo ontzettend door laten verpieteren. Ik knip nog liever mijn pik af”